het was even rustig......

Tot nu toe zijn ze in het ziekenhuis meer dan tevreden over hoe ik door de chemo's kom. Blijkt dat ze pas sinds een jaar bezig zijn met de Emend als anti kots, vanwege de hoge kosten schrijven ze dat niet zo snel voor. Vandaar dus de Griekse partijen, land ligt op zijn gat, dus zal het wel iets goedkoper zijn hahaha. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb weinig bijwerkingen die van langere duur zijn. Alleen vermoeidheid en mijn tong is geïrriteerd, maar ook daar heb ik weer een tip voor gekregen.

Tja en qua haaruitval, 90% down under is verdwenen en 99% onder de oksels. Maar wimpers en wenkbrauwen zitten er nog aan, wel iets uitgedund, maar niet veel. Zelfs weinig haaruitval op de rest van het lichaam. Tenminste ik zie qua donshaar op mijn armen weinig verschil en het zit goed vast. Evt kleine wondjes genezen snel (iets met katten en konijnen). Ok en de overgang heeft zich ingezet, verklaart voor mij waarom ik graag buiten zat terwijl iedereen binnen wilde zijn hahaha. Het kan namelijk echt met flinke stralen van me aflopen dan. Mijn conditie is redelijk, maar niet slecht. Ok fietsen wordt gewoon echt te zwaar (op een gewone fiets), maar wandelen is geen probleem en op 1 slechte dag na, lig ik niet hele dagen in bed of op de bank. Dat doe ik pas als ik dreig in te storten. Meestal ben je dan net weer over een grens gegaan toch? Ben ik goed in hahaha. Ik maak gebruik van de hulpmiddelen die we hebben. Trippelstoel in de keuken, douchestoel bij het douchen, maar die is qua hoogte net iets te hoog voor me, dus dan de pootjes maar op een tuinkrukje. En de wc was al verhoogd. En dan sinds afgelopen maandag nieuwe bedden.

Wat mij kracht geeft om toch door te gaan ondanks het puntje hoofdhaar? De afgelopen vakantie in Amerika, twijfelkontje Ivo, La Poepoe met haar rare streken, de wetenschap dat de tumor bijna compleet is weggeslonken, mijn lieve schoonmoeder en nog zoveel meer dat ik dat niet noemen kan, zoveel lieve mensen en herinneringen.

Dank jullie wel daarvoor!

morgen nummer 2....

Morgen volgt kuur 2....... heb ik daar zin in? Nee..... wil ik beter worden? Ja natuurlijk! Dus keuze is gemaakt. Morgen om half 10 mag me aan mijn bed voorstellen voor die periode, mét fraai uitzicht op de dokterspost en voormalig SEH.

Schreef ik nog vrolijk in mijn vorige blog dat mijn haaruitval er nog niet was, zo hard kon ik de dag erna zeggen dat het wel degelijk was begonnen. Het is allemaal redelijk rustig aan het loslaten, ook op mijn hoofdhuid heb ik wat meer haarverlies dan ik zou willen.

Gelukkig heb ik ook nog wel eens goed nieuws te vertellen, ik ben 100% geen drager van het borstkankergen! Dat betekent dat na deze hele toestand voorbij is, ik net zoveel kans maak als iedere andere vrouw. Al sta ik wel tot mijn 40e onder controle van het ziekenhuis, dat dan weer wel.

Maar eerst gaan we er aan werken omdat kreng uit mijn borst te krijgen en te houden. Morgen dus nummer 2 van de 4. Op 20 mei weer naar de internist en die zal gaan kijken wanneer ik mijn MRI dan kan krijgen om te zien of dat kreng reageert op de chemo.